Help! Een duikdip

Ineens heb je het: een duik-dip. Sinds 1998 ben ik een duiker en besteedde ik minstens één vakantie per jaar aan een duikvakantie.

Ik heb al in vele warme landen gedoken en in 2006 ontdek ik dat het mooiste duikland Nederland is. In dat jaar word ik door mijn duikvereniging Get Wet meegenomen naar Zeeland en een nieuwe, iets grauwere wereld ging voor me open.

Ik ga ook steeds meer met mensen om die veel ervaring hebben in het Nederlandse water. Johanna leert me Stichting Anemoon kennen en braaf ga ik ook MOO-formulieren invullen van Stichting Anemoon die gebruikt worden om het onderwaterleven te monitoren. Met Linda ga ik veel duiken maken en dankzij Get Wet en voornamelijk het duo Ben en Klaudie maak ik ook steeds meer duiken op de Noordzee. Zo leer ik nóg meer mensen kennen en organisaties als Kust & Zee, Stichting de Noordzee en natuurlijk Duiken in Beeld. Verder maak ik deel uit van een groep die de Noordzee schoon duikt, en ik kan zeggen dat ik in 2010 ongeveer 40 duiken in de NZ heb gemaakt en ik zelfs de GUE “Fundamentals”-technieken leerde.

Mijn vrienden maken vaak de populaire opmerking dat ik kieuwen krijg als ik zo door ga, maar afgelopen januari verandert dit. Er komt een einde aan mijn relatie en aan de samenwerking met Get Wet Maritiem, ik ben geen maritiem instructeur en qua duiken raak ik in een dip. In plaats van dat ik een aantal meters onder water ben, reis ik naar de bergen om als skileraar te werken. Natuurlijk heb ik daar de tijd van mijn leven en ik leer dat ik heel goed in lesgeven ben. Daarnaast kan ik de mensen vertrouwen geven om hun angst te overwinnen. Ik kijk daar nog wat rond naar duikstekken en ik ontdek dat er een duikorganisatie zit - nuduiken.nl -, maar ik maak ik ga er toch niet duiken.

Eenmaal terug in Nederland zit ik thuis met enkel een motor en het is niet heel praktisch om te gaan duiken,. Ik sla het aanbod om met Esther (Emmie) mee te rijden af. Het is officieel, ik heb een duikdip. Mijn longhose ligt samen met mijn back-upautomaat in een kistje naast mijn droogpak te verstoffen. Ik denk niet dat ik dit jaar nog veel ga duiken. In oktober ga ik weer naar Egypte en ik denk dat ik dit jaar ongeveer 20 duiken ga maken... Ongeveer 8% van mijn aantal duiken in 2010.

Het is ook niet erg eigenlijk. Ik besteed nu mijn tijd aan mijn werk als ZZP’er, ik ontwikkel een nieuw duiklogboek met het sociale karakter van Facebook en ik plan mooie reizen in 2012 naar Scapa Flow. Samen met Edward Snijders verken ik de mogelijkheid om volgend jaar een spetterend North Sea Film Festival neer te zetten. Zet 15 november 2012 in je agenda voor de lustrumeditie. Ik zit dan wel in een dip maar ik ben niet depri. Ik denk dat ik in 2012 ook weer met veel plezier ga duiken. De pauze komt natuurlijk niet goed uit als je een blog hebt op een duikwebsite. Maar in de afgelopen jaren heb ik veel avonturen beleefd die ik graag met jullie wil delen, dus na 8 maanden stilte ga ik hier wat leuke verhalen vertellen met de hoop dat het duiken bij mij ook weer gaat kriebelen. Tips tegen een duikdip worden op prijs gesteld!

Openingsfoto: Cor Kuyvenhoven