Instructor down

Bas zit inmiddels in de Malediven. Geen tijd om te relaxen. De trip moet voorbereid worden.

De eerste dagen van voorbereidingen zitten er op.
Dinsdagmorgen ben ik aangekomen en ben meteen het lokale internetcafe ingedoken waar ik de hele dag besprekingen heb gehad over wat er allemaal geregeld moet worden, wie dat op zich gaat nemen en wanneer dat dan geregeld gaat worden. De eigenaars van de Tombilli zijn echt geweldig - hun eigen boot is gezonken maar ze proberen de gevolgen voor mijn safaribedrijfje te beperken en verlenen me alle medewerking. Dit is een nieuwe ervaring voor me in de Malediven. Het is erg spijtig dat ze nu op de verzekering moeten wachten en dan pas kunnen beslissen of en zo ja, hoe, ze verder gaan. Als ze dit doen, wil ik graag opnieuw met ze werken.

De Bolero die ik als vervanging heb gevonden en waar ik nu op verblijf om alvast een band met de bemanning op te bouwen, is een boot die voornamelijk voor vistrips en snorkeltrips wordt ingezet. Dit betekent dat ze geen dhoni hebben, geen duiktanks, geen compressor, geen lood en geen zuurstoftank. Dat zijn dus allemaal dingen die los van de normale voorbereidingen georganiseerd moeten worden en ik heb om alles te regelen 3 dagen de tijd. Dit is (net) te doen maar dan moeten er niet teveel verrassingen tussendoor komen. Tijd is mijn grootste vijand.

Naast de extra dingen moet er natuurlijk ook proviand besteld en opgehaald worden. Er moet getankt worden, we hebben gas nodig om op te koken, we willen graag verse tonijn en nieuwe filters en olie in de compressor en wat reserveonderdelen voor de compressor zijn ook nooit weg. Die dingen hebben de neiging kapot te gaan, net als je op het verste punt van de bewoonde wereld zit.

De bemanning lijkt in orde, een ervaren kapitein die een religieus Moslim is (wat ervoor zorgt dat hij de wind er goed onder heeft bij de bemanning), een ervaren kok die geweldige viscurry maakt en prima dhoni-crew.

De enige verrassing die zich aandiende en waar ik geen oplossing voor heb, is de afmelding van mijn back-up duikinstructeur aan boord Christian. Afgelopen nacht belde hij me op vanuit Indonesië en vertelde me dat hij een ‘amazing girl’ heeft ontmoet (nummer 2084) en vroeg me of ik het erg vond dat hij de eerste trip oversloeg. Gelukkig hebben we de komende 2 safari's maar zo’n 70 duiken voor de boeg - in tegenstelling tot de meer dan 220 afgelopen najaar -, dus dat is zonder back-up ook wel te doen.

Het weer is geweldig en ik heb er vreselijk veel zin in maar eerst ga ik nu een zuurstoftank regelen.

Foto's: Karin Brussaard