Pulau Besar

Cindy en Niels reizen acht maanden door Azië en Australië. Veel duiken, veel zien, veel doen. Je kunt ze hier volgen. Deel 2: ze komen in Azië (Maleisië) aan.

Vanaf Dubai het laatste stuk naar Kuala Lumpur in economy class, niets mis mee, maar als je net in die heerlijke stoelen van business class hebt gezeten is het wel even slikken. Kuala Lumpur Airport, geen  mens te zien het lijkt wel of hier een bom is afgegaan, snel onze bagage halen en door naar het Concorde hotel. Het Concorde Hotel ligt ongeveer 5 minuten met een shuttle bus vanaf KL International Airport (KLIA) en is echt perfect als je de volgende dag weer doorvliegt. Alles even regelen voor de volgende ochtend en even lekker wat eten aan de overkant van het hotel.

Nu al, nee he! Het is even voor vijf uur in de ochtend, over 20 minuten moeten we al met de taxi naar het Air Asia Airport wat ongeveer 20 minuten rijden is. Een gigantische vertrekhal, in eerste instantie zie je door het bomen het bos niet meer maar als je even rustig kijkt is het eigenlijk best goed geregeld. Gelukkig dat we de extra bagage kilo’s al van tevoren bij hebben gekocht anders is het dubbel betalen. Regulators, boeken en lampen in de handbagage, met een gekromde rug lopen we rond, maar we hebben het gedaan, alle twee precies 25 kg.

Wij zijn onderweg naar Kota Baru, ons drankje nog niet eens op en we moeten ons bekertje al weer inleveren en ons klaarmaken voor de landing, over snel gesproken! Nu even een taxi regelen, er is hier niet veel veranderd in de laatste 10 jaar. Wat staat die man daar nu wazig te kijken, ik probeer zijn aandacht te krijgen maar hij kijkt dwars door me heen. Ja, eindelijk contact, ik vraag hem of hij de taxi wil delen  en daar heeft hij wel oren naar.  Ja als je op budget bent, scheelt het toch. Het blijkt een Chileen te zijn die net heeft gestudeerd in Australië.  Niels en de jongen praten vervolgens een uur lang over niets anders dan voetbal.

In Kuala Becut aangekomen even een ticket halen voor de boot en binnen 30 mintuten zijn we op Pulau Besar, het grote eiland van de Perhentian Islands. Bayu Dive Lodge ligt ongeveer 200 meter lopen bij de jetty vandaan en dat valt niet mee over het zand met al je duikbagage. De kamer is klein en simpel maar leuk opgezet met een trapje naar de badkamer. Gelukkig hebben we airco en fan anders is het hier niet uit te houden.

Zo en nu het water in, ik kan niet wachten, de eerste duikstek is er één waar ik 10 jaar geleden ook ben geweest. Terugkijkend in mijn logboek was dat hier ook de beste. Zo te zien staat er veel stroming, nu naar de lijn zwemmen. Ohhhh mijn god, ik mag wel wat aan mijn conditie doen , ik lig hier te hijgen als een oud paard. Dit krijg je als je niets aan sport doet en te veel met je ene hand in een zak chips zit en de andere een wijntje vasthoudt. ‘TEMPLE’ oftewel ‘PINNACLE’ is nog steeds een goede site met bamboo sharks, blue spotted stingrays, nudibranches en ontzettend veel pufferfish, jammer dat het zicht erg slecht is.

Door naar de 2^e duikplaats het  “SUGAR WRECK”,  gelukkig geen stroming, ik heb mijn portie wel gehad voor vandaag.  Mmmm, wel balen het zicht zit niet mee vandaag, maar wel een gigantische grote school juvenile yellow tail barracuda´s, batfish, snappers en weer die grote puffers  en daar een kleine stonefish! Het wrak ligt van 10 tot 25 meter, dus goed te duiken voor iedereen.

Tijd om weer te vertrekken, het weer is iets minder en er zijn hoge golven maar het maakt de kapitein allemaal niets uit en hij geeft dan ook vrolijk vol gas. Tot aan de onderbroek zijn we nat bij aankomst in Kuala Becut.
Nu even kijken waar het busstation is. Niels, daar staat een klein busje mensen in te laden, ik ga wel even vragen waar ze naartoe gaan en of ze nog plaats hebben. Ik kom er achter dat ze inderdaad naar Kuala Terengganu gaan en er is nog plek voor 2. Hoeveel vraag ik? Fifteen, ok goed we gaan mee. Na een anderhalf uur worden we bij een taxistandplaats uit het busje gezet en het blijkt niet fifteen p.p. te zijn maar fifty. Je moet hier ook eigenlijk altijd checken one five of five zero, maar we komen er met een eenmalig bedrag van 50 ringgit (RM) gelukkig vanaf. Anders was het balen geweest, want de gewone bus was maar 12 RM.

Nu alles in de taxi en goed de prijs afgesproken en daar gaan we onderweg naar de jetty van Marang waar het  bootje naar Kapas al klaar ligt.

Noot van de redactie: Cindy en Niels waren hier alweer een maand geleden. Het verschil gaan we in de komende weken inhalen, zodat je ze binnenkort bijna 'real time' kunt volgen.