Ruimteveer of duikboot?

Een reis met een spaceshuttle kan ik me niet veroorloven. Maar ik heb nu toch een ervaring die minimaal kan wedijveren met een retourtje maan via NASA.

Afgelopen zaterdag begon als een kille regenachtige ochtend. Ik stond achter de buitenbar bij Scuba-Academie m’n handen te warmen aan een kop koffie toen iets in de verte m’n hart sneller deed kloppen. Emile van Essen reed met z’n Landrover het terrein van de jachthaven op met op de aangehaakte trailer een heuse onderzeeër van ruim 5 meter lang, 3,2 ton zwaar.

Jongensdroom!

Als goed gastheer mocht natuurlijk iedereen mij voorgaan als passagier in de sub, maar inwendig had ik de pest in. Wat wilde ik graag een ritje onder water maken in de deze echte onderzeeboot. In Schotland getest in de tank en geschikt om af te dalen tot dieptes waar ik als duiker alleen maar van kan dromen. Ja, volgende week mag ik weer naar Molnar Janos in Boedapest en een paar dagen later naar Kroatië waar ik 7 dagen lang kan duiken op de mooiste wrakken van Europa. Maar dat alles viel even in het niet bij de gedachte dat ik plaats mocht nemen in de sub van Emile.

Afijn, eindelijk rond het middaguur was het dan mijn tijd. Annet, Miranda en ik schoven dicht op elkaar in het vooronder van de sub. M’n mond heeft waarschijnlijk een half uur opengestaan van verbazing. Wat een zicht, wat een ervaring.  Emile bestuurde de sub kundig door de vaargeul van de jachthaven en ik kan niet anders zeggen dan dat ik meer wil. Ik kan er geen genoeg van krijgen en wil dat deze ervaring nooit meer voorbijgaat.

  

Met de sub in de Vinkeveense wateren, onvergelijkbaar met de ervaring die je hebt als duiker. Het beeld is veel groter en je hebt nog meer het besef van de enorme driedimensionale wereld. Dat dit een vervolg krijgt, staat nu al vast. Als ik terug ben uit Kroatië, ga ik met Emile praten.

M’n eerste ruimtewandeling zit erop, niet met een duur retourtje van NASA, maar met een project van Emile dat het gevoel van ruimtereizen wel heel erg dichtbij brengt.