Rust en bull races

Nog steeds zijn Cindy en Niels in Indonesië. Na de duiksafari zoeken ze nu weer even rust. Althans....

We vallen wel van het één in het ander, van drukke duikdagen met veel reistijd naar serene rust in een privé-villa. We hebben weer eens ontzettende mazzel: een ex-collega van Niels heeft hier twee prachtige villa’s met privé-zwembad, waar we voor een 'vriendenprijsje' 5 dagen kunnen genieten. De villa ligt in Petitenget, vlakbij het strand, maar we blijven mooi bij de villa - geen mensen die spullen, massages en pedicure aan je strandbedje proberen te verkopen. Nee heerlijk rustig, nu kan ik mooi even bijschrijven. We worden door het personeel flink in de watten gelegd, zelfs ons wasje wordt gedaan.

Voor vanavond hebben we de privé-chef ingehuurd en netjes om twee uur komt hij bespreken wat we willen eten. We hebben Rolf, Vivian en Hans (Housie) uitgenodigd om hier te dineren. Al snel is het menu afgesproken en gaat hij op weg voor de boodschappen. Twee uur later is hij druk bezig met de voorbereidingen. Rond acht uur arriveren onze gasten, waarna we bij het zwembad heerlijk genieten van het eten en een wijntje.

Housie heeft me de tip gegeven om bij Nemo te kijken, hier om de hoek. Ze maken wetsuits op maat. We worden zeer vriendelijk geholpen in de fabriek en ik kan aangeven welke kleur, dikte en ritsen ik wil - alles is mogelijk. Mijn maten worden nauwkeurig opgemeten en over een paar dagen is het pak klaar. Mijn vroegtijdige verjaardagscadeau is binnen....

Met een tas vol schone kleding en aardig bijgebruind nemen we de taxi naar Rolfs huis, waar we door Nario (housekeeper) en Luna (de hond) met veel enthousiasme worden binnengehaald. Het is zo heerlijk om een vaste plek te hebben waar we ook spullen kunnen achterlaten als we ze niet nodig hebben. Rolf komt meteen met een verrassing: we moeten morgen vroeg op, want we gaan naar Negara waar traditionele stierenraces worden gehouden.

  

Na twee uur rijden eindigen we  in de sawa’s (rijstvelden) waar de races worden gehouden. Duizenden mensen staan te kijken hoe de stieren over een smal pad worden opgejaagd richting de finish. Met gigantische snelheid komen ze langs. Rolf staat vooraan, met de camera in de aanslag. Ik denk dat het erg verstandig is om één van zijn foto’s te gebruiken; laat mij maar op afstand kijken. Die beesten zijn me een beetje te groot en snel. Om tien uur is het hele festijn afgelopen. Het is een mooi gezicht hoe de duizenden mensen tussen de rijstvelden verdwijnen. Nu weten we ook waarom we al om half zes 's ochtends weg moesten.

Happy bubbles for now!