Save Our Seas...en hoe dan wel?

Bijna een jaar vormen ze nu de directie van de Save Our Seas Foundation, die wereldwijd inmiddels meer dan 160 projecten ondersteunt. Georgina Wiersma vertelt hoe het allemaal zo gekomen is…

Ik weet nog precies hoe het allemaal begon: Peter kwam op een mooie dag thuis, met de vraag of ik misschien wel iets zag in het besturen van een foundation. Foundation??? Eerlijk gezegd had ik daar nog nooit over nagedacht... Maar gaan praten kon altijd, vond ik. Na een lang gesprek met een medewerker van een andere non-profit organisatie, die hierin enigszins bemiddelde, bleek het om de Save Our Seas Foundation te gaan, een wereldwijd werkende stichting met eigen onderzoekscentra in Florida en Zuid-Afrika. Eerlijk gezegd had ik er nog niet eerder van gehoord, de Foundation werkt niet veel in Europa.

Ik verzond onze cv’s. Voorwaarde was wel, dat we het sámen konden doen. We hebben jarenlang samen gereisd, waarbij ik artikelen schreef en Peter fotografeerde, en ik was niet van plan om alleen thuis te blijven zitten terwijl hij op pad was.

Maanden hoorden we helemaal niets, en verdween de Foundation, waar we het inmiddels al heel lang over gehad hadden, naar de achtergrond. ’t Zou wel niets worden… Maar in augustus kregen we de vraag naar het hoofdkantoor in Zwitserland te komen om te ‘solliciteren’. Peter poetste zijn schoenen nog eens op, ik trok een chique jurk aan. Het gesprek viel gelukkig mee: er was een wederzijdse klik, zeg maar. We togen weer huiswaarts, en hoorden weer twee maanden niets...

Totdat we in augustus verzocht werden in een ver buitenland te gaan solliciteren, waar de belangrijkste geldschieter van de Foundation woont. Dit keer hadden we een goed gesprek onder de tropenzon. Pas in oktober daarna spraken we over salaris, arbeidsvoorwaarden e.d. In december kregen we ons contract, en op 1 januari waren we zomaar de trotse CEO's van een heuse Foundation!

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder. Het leven is een snelle afwisseling van reizen, vergaderingen en bezoeken aan prachtige plaatsen geworden. We hebben met allerlei mensen gepraat, van divemaster tot president, en overleg gevoerd om te proberen zoveel mogelijk samenwerkingsverbanden te vormen op het gebied van oceaanbescherming. Een zware, maar ook fascinerende functie. We zijn nog nooit zo vaak in het vliegtuig gestapt als dit jaar.

Save Our Seas is geen WWF: we zijn klein maar fijn, met wetenschappelijk hoogwaardige en gerespecteerde projecten. Daarnaast willen we nog meer voorlichting gaan geven over waar het om draait: de bescherming van onze eigen leefomgeving en zijn belangrijkste roofdieren.