Timing

Wat een desillusie! Nee, niet het duiken in Jordanië – zeker niet -, maar wel het feit dat duiken er vandaag voor mij niet inzit.

Timing, daar schijn ik goed in te zijn. En dan vooral op het onjuiste moment. Eén dag in Jordanië, ruim 30  graden  en ik ben snipverkouden. Alle twee de duiken vandaag toch het water in om binnen drie minuten vanaf twee meter weer op te stijgen en aan boord te klimmen. $#$#%#!grrrrrrrrr! Ik kan niet klaren. Nog nooit meegemaakt. Wat is het dan moeilijk om verstandig te zijn.

En dan ook nog eens enthousiast reageren als Rutger en zijn buddy Barbara met een lach van oor tot oor bovenkomen. De pinnacle (First Bay South) waarop ze 60 minuten hebben doorgebracht, zat vol zachte koralen, en kleine vis – en dan vooral ook drommen met oranje  juffertjes. Het clownvisje, dat net uit de luiers was, verdedigde vol bravoure zijn anemoon. De ouders waren niet thuis.

Wil ik dit allemaal horen? Ja toch eigenlijk ook wel. Want een van de dingen die Rutger opviel, was dat de koralen zich aan het herstellen zijn. Zeker tijdens de tweede duik komt hij prachtige formaties tegen, vol kleur en leven. Een positieve ontwikkeling dus.

En ik? Ik verbaas me aan boord dat ik vier landen bijna in één oogopslag kan zien – Jordanië, Israël, Egypte en Saoedi-Arabië. Stiekem ben ik blij dat de vele duikschepen uit de grote buurstad Eilat niet in Jordaans water mogen komen. Want nu hebben wij de duikstekken voor ons alleen.

Ik houd moed, morgen gaan we het opnieuw proberen. Vandaag waren natuurlijk alleen maar ‘check dives’, maak ik mezelf wijs. Bovendien had dat dagje niet duiken ook een voordeel – ik ben lekker bijgekleurd.

Foto: Rutger Geerling