Tweemaal naar huis

Het einde komt in zicht. Acht maanden lang reisden Cindy en Niels door Azië en Australië. Nog één keer.

Vanuit Port Moresby vliegen we via Brisbane naar Kuala Lumpur. Voordat we het laatste stukje naar Tawau vliegen, gaan we op zoek naar mijn ouders die gisteren al zijn aangekomen. Het weerzien is fantastisch na 8 maanden, iedereen is gezond en wel. Toch raar, ineens zit ik niet meer naast Niels in het vliegtuig maar naast mijn moeder.

Twee en een half uur later zijn we in Tawau waar de chauffeurs van Smart (Sipadan Mabul Resort) ons staan op te wachten. Nog 1 uurtje met de bus naar Semporna en 40 minuutjes met de boot en we zijn terug op Mabul. Zoals altijd is het weer heerlijk thuiskomen, zelfs voor mijn ouders die hier nu voor de derde keer zijn. Verwoede snorkelaars zijn het en zij vermaken zich hier altijd kostelijk.

  

We gaan met z’n allen naar de waterbungalows waar ons huisrif ligt en zijn benieuwd wat er hier de laatste 7 maanden is gebeurd. Er wordt hard gewerkt door de DM’s om het gebied uit te breiden en het werpt zijn vruchten af. De school jacks is ontzettend gegroeid (tienduizenden om ons heen) en 2 grote groupers komen vlak langs ons zwemmen. Op de van hout gemaakte stellages zitten flatwurms, nudibranches en frog fish. Mooie sweetlips, bat fish en kleine barracuda’s zwemmen eromheen. Op de grond liggen een paar crocodile fishes en op een rotsje vinden we een whiskered pipe fish, ook weer een soort die we nog niet eerder op het huisrif hebben gezien. Elke keer als je hier duikt vind je wel weer iets nieuws, het is niet voor niets dat het één van ‘s werelds beste artificial reefs wordt genoemd.

  
  

LC Ng van 10Bar-Housings is druk bezig onderwatercamera’s te plaatsen zodat we ook vanaf het land alles in de gaten kunnen houden. Over camera’s gesproken, de laatste duiken komt er elke keer water in mijn oude G7-behuizing - het is  nu over na zo’n 400 duiken. LC is mijn reddende engel en voor ons huwelijk dat hier gaat plaatsvinden in december - krijgen we een fantastische housing van 10Bar voor de Panasonic Lumix DMC-GF2. De camera die moeten we nog wel even aanschaffen. Nu hopen dat hij net zo goed gaat bevallen als mijn Canon G7.

Helaas hebben we dit keer  minder tijd om te duiken er moet aardig wat worden geregeld voor onze bruiloft. Locatie voor de plechtigheid, receptie, diner en natuurlijk het feest, alles wordt tot in detail besproken. We willen natuurlijk dat onze 60 gasten een onvergetelijke tijd hier zullen hebben, maar ik denk dat we daar weinig aan hoeven te doen - dat zal wel vanzelf gaan.

Ja dan komt het einde in zicht, de boot vertrekt en we worden uitgezwaaid door mijn ouders die een paar dagen langer blijven alvorens ze naar Australië vertrekken. Het is nu echt voorbij - we gaan richting Nederland. Wat wij de afgelopen 8 maanden hebben meegemaakt en de fantastische mensen die we hebben ontmoet, neemt niemand ons ooit meer af. We zullen het stukje vrijheid wel missen maar ik kijk er ook wel weer naar uit om weer wat regelmaat te hebben.

Bedankt voor alle leuke reacties en ik hoop dat jullie van onze belevenissen hebben genoten. Wij hebben dat zeker gedaan.

Happy bubbles for now!