Working on a dream

We maken elke dag twee duiken. Lange duiken dat wel. De enige tijdslimiet die we hanteren is de geen-decompressielimiet.

Daarnaast is nitrox for free. Die combinatie maakt dat we gemiddeld elke duik een uur onder water zijn. Zonder nachtduik zijn we dus twee uur per dag onder water. Klinkt als twee uurtjes werken per dag maar niets is minder waar.

Wat doet een duikinstructeur de rest van de dag dan? Toen onze droom een eigen duikschool te runnen een paar jaar geleden begon, zagen we ons tussen de duiken door al in de hangmat tussen twee palmbomen hangen. Helaas wisten we beter maar voor de zekerheid hebben we toch maar een Fatboy hangmat over laten varen. De hangmat zit nog steeds onuitgepakt in de doos en ik ben bang dat hij daar voorlopig nog wel even in blijft.

  

De tijd dat we niet onder water verblijven zijn onze partners en wij beroepen aan het uitoefenen die in onze droom niet voorkwamen. Van administrateur tot schilder, van kapitein tot schoonmaker en van taxichauffeur tot planner. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar je begrijpt mijn punt. Het leven van een duikinstructeur gaat niet over rozen, zelfs niet in de Carib! Onderweg naar de vuilstort hoorde ik net op de radio Bruce Spingsteen ‘working on a dream’ zingen, zo is het maar net Bruce!
Genoeg geschreven voor nu, ik ga nog een paar flessen vullen en daarna aan de administratie :-)

Ga je dit weekend naar Duikvaker? Mike en Marieke zijn er ook. Je vindt hen op de stand van Eigen Wijze Duikreizen.