Nemo Air voor ultieme perfectie?

Met de Nemo Air komt ultieme perfectie weer een stap dichterbij, zegt fabrikant Mares. Op basis van je luchtverbruik kun je de bodemtijd optimaal benutten en met een gerust gevoel zo lang mogelijk onder water blijven. Laat dat nou precies zijn wat testduiker Rob van der Kuyl wil! Maar of het zo is?

Testgegevens

Het product: Duikcomputer NEMO Air plus DRAK software van Mares
De testduiker: Rob van der Kuyl, 500+ duiken sinds 1994, waarvan veel in Nederland, Egypte en Indonesië. Hij is SSI Divecon instructeur, NOB 2* instructeur, PADI DM
De locatie: Nederland
Testperiode: augustus2009

Eerste aanblik en gebruik

De Nemo Air ziet er op het eerste gezicht goed uit, een mooi groot scherm, drie knoppen en stevig bevestigingsoog voor een retractor, clipje of ander bevestigingsmateriaal. Aan de zijkanten is de computer voorzien van stevig flexibel materiaal dat als een soort stootbuffer kan dienen, altijd handig als je hem wat laat bungelen. Wij hebben voor onze test de beschikking over twee modellen met het optionele kompas. Voordeel hiervan is, naast het kompas zelf, dat er aan de bovenkant nog een bevestigingsoog zit.
Het is een luchtgeïntegreerde duikcomputer die je door middel van een snelkoppeling aan de hoge drukslang kan koppelen. Let er wel op dat je dit nooit onder druk doet, dit kan leiden tot beschadiging van de o-ring in de snelkoppeling. Deze o-ring is nu, na een eerste terugroep, vervangen door een o-ring van beter materiaal [noot van de redactie: Mares heeft inmiddels een nog betere oplossing gevonden en roept de Nemo Air computers die in omloop zijn, opnieuw terug].

De Nemo is naast perslucht en als bottom timer ook geschikt voor het duiken met Nitrox (EAN). De 21% O2 kun je in stappen van 1% instellen tot maximaal 50% en dat is voor sportduikers die gecertificeerd zijn voor het duiken met nitrox meer dan voldoende. In de testduiken heb ik niet met nitrox gedoken, maar alleen met perslucht.

Voor het instellen beschikt de Nemo over een overzichtelijke tiendelige menustructuur die je met de drie knoppen gemakkelijk kan bedienen. Zelfs als je de handleiding even niet bij de hand hebt. Het eerste menu “Dive” spreekt voor zich. Dit is het menu dat je gaat zien als je gaat duiken. Hoewel de handleiding aangeeft dat het het beste is om de computer in “Pre-dive” te zetten voor gebruik, vermoed ik dat er veel duikers zijn die pas op 1,2 meter de computer aan zien gaan. Da’s niet zo slim, want in Pre-dive zie je de flesdruk en anders dus pas onder water.

De volgende menu’s zijn die waar je standaarden instelt, zoals zoet of zout water, flesinhoud, lucht of nitrox, verschillende alarmen, dieptestops (wel of niet), persoonlijke correctiefactor en dergelijke. De daaropvolgende menu’s “System”, “Planning”, “Logbook” en “PC link” spreken eigenlijk voor zich. Maar toch even een korte samenvatting. De eerste geeft je de mogelijkheid om systeeminstellingen als contrast, piepen van knoppen en dergelijke aan te passen, maar ook om de stikstofopbouw weer naar nul te zetten, handig in verband met verhuur. Bij “Planning” kun je zoals de naam al doet vermoeden, je duiken plannen waarbij voorgaande duiken meegenomen worden in de berekening. In de “Logbook” functie staat de duikinformatie per duik opgeslagen, maar ook de informatie per elke 20 seconden bij elke duik; dit geeft in combinatie met een Drak interface een gedegen beeld van de duik als je deze via de “PC link” uitleest.

De Nemo maakt gebruik van het RGBM Mares-Wienke algoritme dat voor de stikstofopname/afgifte naar tien weefsels kijkt. Daarbij heeft de computer de mogelijkheid tot dieptestops, aanpassing van je persoonlijke correctiefactoren, een opstijgsnelheid van tien meter per minuut, een veiligheidsstop aan het einde van de duik en allerlei in te stellen alarmen. Dit alles geeft het gevoel dat we te maken hebben met een uitrustingsstuk dat de duikveiligheid vergroot.

Naast de computer hebben we ook de beschikking over een Drak interface. Dit geeft ons de mogelijkheid om onze duiken uit te lezen naar een gewone pc en in detail te zien hoe de duik verlopen is. De gegevens worden immers elke twintig seconden opgeslagen. De Drak is een compacte interface, anders gezegd, een klein blauw stukje plastic met elektronica erin. Je kunt deze achter op de Nemo plaatsen en dan via een USB-kabel op je gewone pc aansluiten. Wel moet je vooraf de bijgeleverde software geïnstalleerd hebben.

Het installeren van de software voor de Drak duurde even, maar dan had ik ook wat, namelijk een foutmelding op mijn seriële poort bij het binnenhalen van gegevens van de Nemo. Gelukkig heeft Mares naast haar gewone site een software-website (software.mares.com) waar zowel oplossingen als de laatste versie van de software staan. Liever lui dan moe heb ik in plaats van te zoeken op de foutmelding eerst de laatste versie voor de Drak geïnstalleerd en voilà, dat werkte.

De duik 

Ik heb besloten om zo veel mogelijk met de standaardinstellingen te duiken alleen het type water, de inhoud van mijn fles, de datum en twee flesdrukalarmen (respectievelijk 100 bar en 50 bar) heb ik ingesteld. De persoonlijke correctiefactor begreep ik niet, ook niet met de handleiding. Pas na navraag bij Mares zelf leerde ik dat de persoonlijke correctiefactor P++ of P2 het veiligste is. Effectief is dit het terugschroeven van bodemtijd'. Ik heb de instelling daarom ook gewoon op de standaardwaarde gelaten, aangezien ik normaal gesproken niet zo dicht naar de limiet duik. Ook de akoestische alarmen heb ik laten staan zoals ze waren, Mares heeft erover nagedacht en de meeste duikers zetten ze toch niet uit. Het uitzetten van het fast ascent rate-alarm is alleen nuttig voor instructeurs, maar beter is het om het aan te laten staan. Want als het is afgegaan, is het veiliger om vooralsnog niet meer te duiken. Dit geeft de computer zelf ook weer door in de SOS-mode te gaan.

Tijdens de duik valt de display goed op door zijn grootte. De leestekens zijn groot, waardoor de computer goed afleesbaar is. Ook de verlichting werkt prima. De dubbele waarschuwingen bij een te snelle opstijging, zowel akoestisch als visueel zijn ook prima, maar toch zijn er op deze eerste duik wat dingen die me opvallen. Zo moet je om je maximale diepte af te lezen op de “+” of de “-“ drukken. Ook het kompas is wat klein en luistert heel nauw. Wellicht dat het gewenning is.

Ook bij de volgende duiken heb ik wat opmerkingen. Zo wordt het akoestisch signaal dat je de decolimiet nadert, één minuut voor het overschrijden van de niet-decompressielimiet gegeven. Als je dan niet meteen begint met een opstijging - weinig mensen reageren zo snel -, is de kans groot dat je toch in deco zit of je krijgt een stijgalarm aan je broek. Liever zou ik persoonlijk een tijd van twee minuten hebben. Maar veiliger is het om gewoon niet tegen deze limiet aan te gaan zitten, toch?

Ook de oppervlakte-interval zou ik wat langer willen. Die is met drie minuten wat kort, de meeste duikorganisaties gebruiken tien of vijftien minuten en deze is helaas niet zelf in te stellen. Maar dit is denk ik alleen relevant voor instructeurs. De handleiding is overigens heel duidelijk; daaron wordt geadviseerd om een oppervlakte-interval van 2 uur tussen herhalingsduiken aan te houden.

Verder functioneert de computer onder water prima en dat is dan ook de reden dat dit soort dingen mijn interesse wekt.

Na de duik

Na de duiken heb ik de computer via de Drak interface uitgelezen. Dit is een eenvoudige procedure. Omdat de computer elke 20 seconden alle gegevens opslaat, kun je een nauwkeurige grafiek van je duik krijgen met alle gegevens van dat moment. In de software kun je aanvullende gegevens invoeren waardoor je een mooi elektronisch logboek krijgt. Toch kwam ik bij het uitlezen van alle duiken ook hier wat dingen tegen die ik niet begrijp. Zo is er ineens een duik naar 14,5 meter van 0 minuten bij een watertemperatuur van -1 graad Celsius. Ook heb ik bij twee verschillende duiken een startdruk van 360 bar. Dit is de testdruk die de computer bij aanzetten meet. Normaal is dit binnen 20 seconden verdwenen, maar bij mij gebeurde dat pas na een minuut. Ook Mares was hierover verbaasd en heeft de computer (het was steeds dezelfde) nu in hun testprogramma: men vermoedt een softwarefoutje in dit exemplaar. De andere computer werkte prima totdat daar de o-ring van de snelkoppeling klapte; de terugroepactie was dus niet voor niets!

De Drak interface heeft trouwens nog een functie. Via deze interface kun je de software van de Nemo Air upgraden, mits er uiteraard een upgrade beschikbaar is.

Conclusie 

Pluspunten van de Nemo Air zijn:
+ De vormgeving is mooi, de behuizing lekker plat en de display is groot.
+ De verlichting is gemakkelijk aan te zetten (ook met handschoenen).
+ Safety stop (veiligheidsstop wordt automatisch aangegeven).
+ Dieptestops.
+ Twee ophangpunten (mits kompas).
+ Zelf batterij vervangen.
+ Software te upgraden (mits je de Drak interface hebt).

Minpunten zijn:
- Maximale diepte niet op display tenzij je op een knop drukt.
- Kompas is lastig af te lezen.
- Het leesteken tussen de getallen van de diepte is erg klein (1.5 lijkt op 15)

De Nemo Air is een prettige goed afleesbare duikcomputer met veel veiligheidskenmerken, zoals stijgalarmen, dieptestops, luchtalarmen en daarbij is de computer luchtgeïntegreerd en met Nitrox te gebruiken. Ook is hij eventueel via de interface te upgraden. Als je dus ziet wat je voor je geld krijgt, is dat allemaal niet mis.

Let op! Hoe iemand een bepaald product ervaart, is heel persoonlijk. Je ervaring hangt af van heel veel verschillende factoren: opleiding, niveau, ervaring, materiaalconfiguratie, soorten duiken die je maakt, persoonlijke voorkeuren, enzovoort! Of de conclusie van de testduiker ook jouw mening is, weet je alleen als je zelf eens een duik met het materiaal maakt.