Wing of BCD?

Carlo Vreugde duikt sinds 2006. Hij vertelt waarom en hoe hij heeft gekozen voor een specifiek vest.

Als beginnende duiker huur je eerst een duikuitrusting. Al heel snel ga je over tot je eerste aanschaf: duikbril, snorkel en zwemvliezen. Huren is aardig maar als je neus pijn gaat doen van een masker dat te klein is, dan merk je dat iets wat goed past veel prettiger is.

Ik ging sparen voor mijn eigen ademautomaat (regulatorset) en ik dacht dat ik pas later zou overgaan tot de aanschaf van een duikvest (BCD). Het bleek echter dat ik veel kritischer keek naar een goed duikvest dan waar ik door ademde. Heel gek maar het ademen ging bij alle gehuurde duiksets zonder problemen. Dit was niet het geval met het duikvest. Ik ging dus als eerste voor een eigen BCD. Uiteindelijk heb ik wat langer gespaard maar wel voor een complete set, dat is voordelige

Huurproblemen met de BCD

Tijdens het huren krijg je een BCD die jouw maat is. Je past de BCD en deze blijkt goed te zitten. Veel meer aandacht van het duikcentrum krijg je bij je duikpak want het duikpak moet niet te strak of te los zitten. Bij de duiklocatie sta je als onhandige duiker alles op je duikfles te monteren. Elke keer dat ik alles controleerde, bleek mijn duikfles los te zitten. Ik dacht altijd “waarom heb ik maar 1 riempje voor dat hele gewicht”? Fles op je rug en alle riemen van je BCD goed aantrekken en het geheel past goed om je lichaam.

Tijdens mijn eerste duik in de Vinkeveense plassen liep mijn masker vol. Dan maar klaren, maar na 4 keer liep het masker nog steeds vol. Duim omhoog, knop zoeken van mijn BCD maar dat ging niet zo makkelijk met die dikke handschoenen. Mijn buddy hielp mij en het bleek dat een heel klein stukje van mijn duikkap onder mijn masker zat. Lachen, weer zo’n beginneling.

Tijdens de tweede duik op dezelfde plas gingen aan het einde van de duik opeens mijn benen omhoog. Ik moest lucht laten ontsnappen uit mijn BCD en ik wist waar het ontluchtingsventiel zat maar kon het niet pakken. Nogmaals hielp mijn buddy mij tijdens deze duik. Na de duik merkte ik dat ik niet makkelijk bij het ontluchtingsventiel kon komen: dit duikvest was dus niet geschikt voor mij.

Die zomer dook ik in Frankrijk en bij mijn gehuurde duikset controleerde ik de bereikbaarheid van het ontluchtingsventiel. Dat ging goed en ik verwachtte geen problemen meer. Maar tot mijn schrik merkte ik, toen ik onder water naast het wrak zweefde, dat mijn stalen duikfles van links naar rechts bewoog. Heel leuk als je over zilt heen gaat en je drijfvermogen wordt continu verstoord. Mijn BCD zat goed aan de bovenkant maar mijn buikriem was veel te groot. Dit had ik in de winkel helemaal niet gemerkt. Onder water had ik de minimale instelling van mijn riem bereikt en nog steeds bewoog mijn fles heen en weer.

Wat wil ik nu eigenlijk?

Ik ging me oriënteren door om mij heen te kijken wat duikers gebruikten, duikbladen lezen, op internet duikfilmpjes bekijken. De volgende onderdelen kwamen op mijn lijstje: eenvoudig, alles binnen handbereik, altijd passend, stevige flesmontage, licht, klein en gestroomlijnd.

Ik heb allerlei reviews gelezen. Een ding dat eruit sprong, was een commentaar van een technische duiker. Deze duiker was het niet eens met een review van een testduiker van een Engels duikblad. De testduiker had geschreven over de ‘niet’-verstelbaarheid van een wing. Nogal logisch schreef de technische duiker; je stelt de wing 1 keer in en daarna zit deze voor altijd goed en heb je geen omkijken meer naar de pasbaarheid van je wing. Dat was een antwoord waar naar ik op zoek was. Na al die problemen met gehuurd materiaal klonk dit als muziek in mijn oren. De testduiker schreef ook over het ontbreken van opbergzakken aan de wing. Het commentaar hierop was dat je de wing in zijn geheel zelf kan opbouwen hoe jij het precies wil hebben. Op deze manier kon je alles goed stroomlijnen op je lichaam en heb je totale bewegingsvrijheid. Dit was voor mij het signaal om specifiek naar een wing te gaan kijken.

Wing

Via mijn zwager, die veel vaker duikt, kreeg ik het advies om naar de Halcyon Wing te kijken. Hij had hier goede ervaringen mee. Het eerste wat mij opviel was de hoge prijs voor een wing. Een wing bestaat allemaal uit losse onderdelen die je als set of los kan kopen. Ik wilde een wing die makkelijk mee op reis kan en niet te groot en zwaar is. Op die manier kwam ik uit op een rugplaat ‘backplate’ van aluminium en een luchtzak geschikt voor een enkele fles. Eenmalig moet je tijd investeren in het goed afstellen van een lange riem ‘webbing’ die door de ‘backplate’ heen gaat, over je schouders, over je heup. Hierdoor heb je ook maar 1 sluiting die op je middel zit. Het geheel moet niet te strak zitten en hoeft als het eenmaal goed zit ‘niet’ meer aangepast te worden.

Je doet je wing aan en alles zit meteen passend. Op Bali kwamen we erachter dat dit super is als je via een kleine lokale vissersboot gedropt wordt op de duikplek. Je moet dan je wing in het water aan doen. Deze instellingen kunnen nooit per ongeluk veranderen, dit geeft je zekerheid. Een buddycheck, nu in het water, gaat ook sneller. Het opblazen van je wing gaat via een korte ‘inflator’. Deze is kort zodat hij niet in de weg zit en de slang kan nergens achter blijven hangen.

Meestal blaas ik via de ‘inflator’ mijn wing op, controleer ook of het via de fles goed gaat en doe mijn wing aan. Zodra ik onder ga, hou ik de korte ‘inflator’-slang boven mijn hoofd en laat alle lucht eruit lopen. Onder water zie je dan alleen een klein stukje stof naast mijn fles. Alles is hierdoor heel erg gestroomlijnd. Je hebt alleen een backplate op je rug, die je niet voelt! Heel raar want ik had verwacht dat zoiets hards heel vreemd zou overkomen. Op je lichaam aan de voorzijde heb je 2 smalle riemen over je schouders en dezelfde riem gaat over je middel. Hier heb je dus alle bewegingsvrijheid en veel haken om iets aan te koppelen.

Ik heb mijn deco-boei in de opbergzak op mijn rug zitten en deze is bevestigd aan de achterste ring van mijn wing. Op de voorkant heb ik mijn ‘console’ aan een ring zitten. Als de wing met fles op de grond staat, heb ik ook mijn ‘regulator’ aan mijn voorste ring zitten. Verder heb ik mijn kleine zaklantaarn vastgemaakt. En op Bali had ik mijn waterschoenen aan mijn onderste voorste ring gedaan.

In mijn configuratie heb ik gekozen voor een geïntegreerd gewichtensysteem aan mijn riem. Dit zijn 2 kleine zakken met velcro voor lood en die daarna via een clip op zijn plek blijft zitten. Onder water doe je de clip open en met een ruime flexibele lus trek je de gewichten uit de zak. Ik oefen dit een paar keer onder water zodat ik altijd weet hoe het moet. Het voordeel is dat je gewichten niet onverwacht kunnen los schieten.

Nadelen van wing

Het grootste nadeel is de hoge prijs. Je praat over 500-700 euro als je ook een geïntegreerd gewichtensysteem erbij neemt. Een BCD kost 300-500 euro. In het extreme geval betaal je dus het dubbele bedrag. Ik heb nu wel tweemaal zoveel van mijn gespaarde geld uitgegeven aan mijn wing, de voordeligste meest verhuurde regulator gekocht, maar het is het zeker waard. Voor de Halcyon wing worden zeer sterke materialen gebruikt en bij mijn zwager, die bijna aan de 200 duiken zit, is zijn wing nog in uitstekende vorm. Verder moet je oefenen met het geïntegreerde gewichten zodat je snel de clip open kan maken. De wing fungeert niet als reddingsvest omdat je hoofd voorover het water ingaat als je buiten bewust zijn bent.

Nogmaals ik ben een beginnende duiker, die nu een wing heeft gekocht omdat het een veilig, betrouwbare manier van duiken is en ik ben nog steeds erg tevreden met mijn keuze!