
Marion Haarsma is onderwaterfotografe. 's Zomers zit ze vooral onder water in Zeeland, maar ook in andere hoeken van de wereld is ze veel te vinden. Haar top 3!
«Natuurlijk is het fantastisch om in Zeeland te duiken, eigenlijk hoef je dan niet weg te gaan. Maar vooral tijdens de donkere wintermaanden krijg ik weer de reiskriebels en worden de koffers gepakt.»
Nr. 3 - St. EustatiusHet Caribisch gebied is een ideale bestemming voor de wintermaanden met een aangename temperatuur van 26-28 graden. St. Eustatius is verrassend leuk, zowel boven als onder water. Op het zand vind je de beroemde conch maar ik ben aangenaam verrast door de grote pijlstaartroggen. Er liggen er heel veel, ze zijn niet bang en prachtig te fotograferen. Op de uitlopers van de vulkaan, die weer begroeid zijn met koraal, vind je behalve leuke macro-objecten schildpadden en prachtige keizersvissen. Verstopt onder het koraal rusten de verpleegstershaaien, ze worden gepoetst. Je moet steeds goed om je heen kijken en opletten voor adelaarsroggen! Niet te vergeten het prachtige wrak van de Charlie Brown, zo bijzonder!!! En oude kanonnen liggen op 3 meter bij de kade, er is zoveel te doen! Bij de Stenapawrakken vind je de halftamme barracuda's en tijdens de nachtduiken flikkeren hun tanden in het schijnsel van je lamp, maak me gek?
Ik hou niet van de kou, maar wel van koudwaterduiken. Van Zeeland dwaalden we naar Ierland en Bretagne, dan heb je het koudwatervirus wel te pakken!!! Noorwegen lijkt ver weg, maar het is maar een paar uur vliegen naar Bodø, dan ben je bij de Saltstraumen. Het is een nauwe en ondiepe doorgang naar een groot fjord, dan begrijp je wel dat het water 40 km per uur kan stromen.
In de Saltstraumen zelf kunnen maar weinig dieren zich handhaven, eigenlijk alleen mosselen. Maar direct eromheen is een enorme rijkdom aan anemonen, zeekomkommers en andere begroeiing. De tubalatia zit vol met naaktslakken. En veel vis, van heilbot to zeewolf. De blauwe zeewolf is al vanuit de verte te zien. Tot mijn stomme verbazing is het een schuwe en verlegen vis. Je moet snel zijn, want al die aandacht vinden ze maar niks - na een paar foto’s zijn ze weg. En ik was nog wel speciaal voor hen gekomen!

Na jaren duiken was mijn grootste wens om haaien te fotograferen. Onder leiding van Jim Abernethy word je geintroduceerd in het domein van de rifhaaien, citroenhaaien en als hoogtepunt de tijgerhaai! Hij geeft zelfs les hoe je een portretfoto kunt maken van een tijgerhaai. Hij houdt van zijn haaien en noemt ze zijn Girls, zijn geliefde dames (het zijn allemaal vrouwtjeshaaien).
Ook op de Bahamas kun je les nemen bij Christina in de Tonic Immobility. Zij werkt uitsluitend met grijze rifhaaien, maar wat zij met die beesten doet, is ongelooflijk!!!
Zij voert de haaien met de hand en kiest er dan eentje uit. Ze pakt haar (weer een vrouwtje) bij de snuit en strijkt over de neus van de haai. Die valt in een soort trance en dan kan ze ermee doen wat ze wil. Na twee dagen zeuren heeft ze er zelfs een op zijn kop laten staan, dan kun je goed zien, dat de haai groter is dan zijzelf....
Reacties