De Reis Top 3 van... Veerle Snijders

Veerle Snijders is freelance journalist en medeorganisator van het ­North Sea Film Festival dat dit jaar van 6 t/m 8 november haar derde editie beleeft bij Studio/K in Amsterdam. Duiken is haar met de paplepel ingegoten. Haar eerste duik maakte ze toen ze elf was.

«Een reis Top-3 samenstellen vind ik echt ontzettend moeilijk, er zijn zoveel mooie plekken! Ondanks dat ik dol ben op liveaboard trips heb ik besloten er niet te lang over na te denken en de drie bestemmingen te noemen die het eerst in me opkomen en dus het meeste indruk hebben gemaakt.»

Zuid-Afrika, Seal Point, False bay

«Ik denk dat er geen plek op aarde is waar mens en dier zo dicht bij elkaar komen als in False Bay. Het stikt er van de zeehondjes die niet meer welkom waren op Robben eiland en zich naar deze baai hebben verplaatst. Ze sloven zich ongelooflijk uit en komen met hun klapperende tandjes op je af. Ze draaien rondjes om hun as, drukken hun neus tegen je masker en als jij op je hoofd gaat staan, doen zij dat ook. Net zoals ze je nadoen en bellen blazen. Het water is er zo’n 10 graden maar je hebt geen tijd om het koud te hebben want de zeehondjes houden je continue bezig. Iedere duik weer klom ik uitgeput aan boord. Cru aan dit verhaal is dat deze prachtige cape fur seals zo’n 1000 kilometer verderop, in zowel Zuid-Afrika als Namibië, nog steeds keihard worden doodgeknuppeld. Gelukkig zet de organisatie Seal Alert zich in om dit te stoppen. Ze zijn druk bezig om 30.000 wereldburgers te activeren een petitie te laten ondertekenen gericht aan de minister van Milieu en Toerisme. In deze petitie wordt de minister opgeroepen de huidige wetten te handhaven en een effectievere wet ter bescherming van zeehonden te ontwikkelen.»

Mozambique, Tofo beach, Manta reef

«Een poetsstation voor manta’s waar ze het hele jaar door te zien zijn. Je hangt in de stroming met een rifhaak aan een rots terwijl ze ongelooflijk sierlijk voor je langs zwemmen. En boven je, en naast je. Magisch. Nadeel is dat het zicht op deze duikstek niet fantastisch is omdat de manta’s leven van plankton. Maar ze zijn zó groot, niet te missen. Op de weg erna toe kwamen we walvishaaien tegen. Gewapend met snorkel en vinnen zwommen we een stuk achter ze aan. Ik denk dat er weinig plekken zijn waar de kans zo groot is dat je op één duik twee van zulke magische beesten tegenkomt. Zowel de manta’s als de walvishaai zag ik voor het eerst, ik denk dat mede daarom deze duikdag zoveel indruk heeft gemaakt.»

Cyprus, Larnaca, Zenobia

«Als je van wrakduiken houdt dan is dit the place to be. En je hoeft er niet eens zo ver voor te vliegen. En ook niet ver voor te varen want het ligt slechts een kilometer uit de kust. De Zenobia ligt in de Middellandse zee en zonk in 1980 toen het vrachtschip op weg was van Zweden naar Syrië. Het schip is 180 meter lang en er staan nog steeds 104 vrachtwagens in de laadruimtes en heel grappig, één lada. Er is niemand omgekomen dus dat maakt het duiken een stuk relaxter. Het zicht is ruim 30 meter waardoor je vanaf de boot het wrak al ziet liggen. Iedere keer als ik het water insprong begon het te kriebelen en kon ik niet wachten om het van binnen te bekijken. De duiken zijn wel redelijk diep, het wrak ligt op 42 meter. Het mooie is dat het nog zo in tact is. Je zwemt door het restaurant en ziet de post mix machine staan, de magnetron, de plek waar de kassajuffrouw zat om af te rekenen. Dat maakt het heel echt en surrealistisch tegelijk. Ook heeft het wrak veel leven aangetrokken en woont er een murene in de propeller. Voor het blad Duiken ben ik bezig met een uitgebreide reportage over deze magische duikweek waarin ik tien duiken op de Zenobia maakte, en nóg ben ik niet uitgekeken!»

 

Foto`s Zenobia: Patrick Neumann