
Corno van den Berg is reisjournalist. De mooiste plekken van de wereld heeft hij ontdekt. En daar zaten ook duikbestemmingen bij.
Corno van den Berg reist al 15 jaar de wereld over op zoek naar mooie plekken. Zijn verhalen en foto's worden in tal van bladen gepubliceerd.
«Vaak oriënteer ik me online. Opvallend veel websites bieden reizen aan, maar vertellen niet wat je er kunt doen. Of ze houden het vaag. Terwijl ik ter plekke vaak denk: 'Wat mooi, dat moeten anderen ook zien.' Maar ook: 'Als ik dit van te voren had geweten, dan had ik het anders gedaan.'» Zo is in 2007 het idee voor Droomplekken.nl ontstaan. Waarbij de belangrijkste vraag is: 'hoe kan een reiziger de mooiste plekjes ter wereld beleven, maar dan ook echt beleven?' Zodat je het beste uit je bezoek haalt. En, daar waar het kan, ook verantwoord reist? Waarbij er altijd nog genoeg ruimte overblijft om zelf dingen te ontdekken.
Af en toe duikt hij ook tijdens zijn omzwervingen. «Onder water (en ook boven water) ben ik een echt beestenmens, ik zoek altijd naar dieren. Sterker nog, als reisjournalist zoek ik bewust droomplekken op om bepaalde dieren in het wild tegen te komen. En schrijf daar dan over.» Dit is zijn top 3 van duikreisbestemmingen.
Hawaï «Wereldberoemd, maar relatief onbekend. Op internet las ik dat je daar vrij eenvoudig met mantaroggen kunt zwemmen.
Op nog geen honderd meter voor de kust stap ik in het donker het water in. Ik moet me vasthouden aan een drijvend iets en mag mijn handen en benen niet laten zakken. Ik drijf aan de oppervlakte. Door mijn bril zie ik een duiker een paar lampen op de bodem zetten. Wat meteen plankton aantrekt. Binnen een minuut komen er vijf volwassen mantaroggen aanzwemmen. Hun ‘vleugelwijdte’ is meer dan twee meter. Met hun bek open zwemmen ze rond, zelfs tot op vijf centimeter van mij. Ik vergeet pardoes de eerste keer te blijven ademen…»
Ook bijzonder: de stranden van Hawaï zijn de enige plek ter wereld waar zeeschildpadden komen zonnen, meestal zijn het soepschildpadden…..
«Gansbaai in Zuid-Afrika kent elke duiker. Ik hoor erover in 1996, toen er ook al veel commotie over het voeren van deze roofdieren was. Het is een gekke dag, want het water is die dag erg troebel en ijskoud. Aan boord is het niet beter, want een Ier is alleen maar de vissen aan het voeren. Toch is de ontmoeting met deze vreetmachine bijzonder. Eerst is zijn rugvin zichtbaar, dus trekken we snel ons duikpak aan. In de kooi zie je weinig, totdat… hij op twee meter afstand is. En op zijn gemak de kooi en zijn inzittenden bekijkt. Sinds die dag kijk ik met meer ontzag naar de ‘zee’.»
Galápagos«De Galápagos bij Ecuador was een lang gewenst reisdoel. En niet zoals veel ‘standaardreizen’, maar met een eigen boot en vooral in de tijd dat je het water in mag. Om te snorkelen met alles dat daar zwemt, peddelt of anderszins in het water vertoeft. De zeeleguanen, zwartpuntrifhaaien en Galápagos-zeeleeuwen zijn net als de dieren op het land; niet bang voor mensen. Sterker nog, ze komen graag even kijken bij die snuiter met dat witte lichaam en die fel gekleurde snorkel en vinnen. Een verademing.»
Reacties