Statia: zo veel gezichten

St. Eustatius heeft heel veel gezichten. Zowel onder als boven water toont het het kleine Antilliaanse eiland in de Caribische Zee volop karakter. Aan variatie is hier voor duikers geen gebrek. Het eerste van twee verhalen over deze bestemming.

We zitten bij de plaatselijke Chinees annex bar. Een feest, al was het alleen maar vanwege alle karakteristieke mensen die we daar ontmoeten. Het lijkt wel alsof het hele Caribisch gebied én zelfs Nederland daar samenkomen. Bleekneuzen (wij dus op onze eerste dag), diepgebruinde gezichten van de vertegenwoordigers van de Nederlandse overheid, Chinezen, rasta-types, goedlachse Antillianen en hier en daar een Amerikaanse yank. Tekenend voor Statia, zoals het eiland in de volksmond heet.

Alle smaken!

Onder water is de variatie al net zo groot. Statia kent verschillende ecosystemen en dat is opmerkelijk als je beseft hoe klein het eiland eigenlijk is. Wat je maar wilt, je vindt het hier.

Wil je macroleven zien? Geen probleem, een duik op Blue Bead Hole smaakt naar meer. In het zand, dat hier en daar wordt onderbroken door een koraalblokje, vind je minuscule diertjes die zich als geen ander kunnen weren. Zeilvin-blenny’s gaan als kemphanen met elkaar in gevecht. Op deze duikplek is het een kwestie van speuren, maar dat maakt het des te leuker als je ineens die prachtig blauwe garnaal ontdekt of twee piepkleine oogjes boven het zand uit ziet komen.

   

Een ander uiterste is het honderd meter lange wrak van de Charly Brown dat voor de kust van Statia ligt. Het schip is afgezonken en het ruim is toegankelijk voor duikers. Een fotogeniek wrak dat op zijn kant ligt. De masten, bolders, doorkijken en de schroef staan garant voor indrukwekkende foto's. Rond het wrak zie je grijze rifhaaien en standaardgast is een grote barracuda. Langs de ankerlijn gaat een schooltje jacks ons voor.

Maar ook de kleinere sleepboten op STENAPA-rif zijn meer dan de moeite waard. Ze zijn prachtig begroeid en liggen op kleine afstand van elkaar op het zand. Je struikelt haast over de schildpadden en de pijlstaartroggen. Vooral ’s nachts kom je er joekels van kreeften tegen. En laten we Barry niet vergeten, de barracuda die hier over de wrakken waakt.

De riffen en lavastromen zijn rijk aan sponzen, koralen, overhangen en een grote variatie aan vis. Onder een overhang ligt een verpleegsterhaai te dutten. Opgeschrokken door de bellen zwemt hij weg, terwijl hij het pad kruist met een grote schildpad die af en toe op het rif landt om te eten. Daarbij laat hij zich niet storen door de duikers. In de lichte stroming weten scholen vissen zich onder de overhangen staande te houden. De kleuren zijn overweldigend.

Het landschap onder water is grillig dankzij de lavastromen. De canyon staat garant voor het oh-gevoel. Diepblauw is het water. Als je de canyon verlaat, zwem je door een woud van waaierkoralen. Indrukwekkend. Naarmate je ondieper komt, zie je zo ver het oog kan reiken, en dat is ver, koraaltuinen met daarin ook grote bekersponzen.





En last maar zeker niet least, Aquarium, het geïsoleerde rif op een punt waar stromingen elkaar treffen. Veel leven gegarandeerd! Schildpadden, grote scholen vis, enorme pijlstaartroggen, koraalduivels, kreeften, hier kom je werkelijk ogen te kort. Het is de meest afgelegen duikstek, toch wel 25 minuten varen….

Je ziet het, op Statia hoeft geen dag hetzelfde te zijn. Ook onder water is het, net als boven water, een bonte smeltkroes, die mij in elk geval niet gaat vervelen!

Algemene info

Hoe ervaren je ook bent, Statia heeft elke duiker iets te bieden. De duikstekken variëren qua diepte, al moet je voor de meeste wel uitgaan van rond de 20-25 meter. De Charly Brown en de canyon zijn voorbehouden aan de meer ervaren duikers.
De drie duikscholen, Dive Statia, ScubAqua en Golden Rock Dive Center, beschikken over boten waarmee je naar de duikstek wordt gevaren. Soms is het maar vijf minuten varen, soms een kwartiertje, meestal bij een rustige zee. In het orkaanseizoen, dus niet het hoogseizoen, kan de zee iets ruiger zijn.

Het grootste deel van het duikgebied bij Statia is uitgeroepen tot marien reservaat. Er wordt dan ook niet commercieel gevist, en dat zie je terug aan het onderwaterleven. Op elke duikstek ligt een boei, zodat er niet op het rif wordt geankerd. Je betaalt daarvoor 15 dollar en elke cent is dat meer dan waard.
Heel prettig is ook dat er op het hele eiland niet meer dan drie duikscholen zijn. Je ligt dus nooit met meerdere boten bij één boei.

Reis: je vliegt naar Sint Maarten en stapt vervolgens over voor een vlucht van nog eens 20 minuten naar St. Eustatius.  

Foto's: Ron Offermans